Αν υποθέσουμε ότι ο σκοπός των λαϊκών εξεγέρσεων μέχρι σήμερα ήταν η επίτευξη της λαϊκής κυριαρχίας, τότε θα πρέπει να παραδεχτούμε, ότι όλες οι επαναστάσεις στην καλύτερη περίπτωση οδήγησαν στην αντιπροσώπευση των πολιτών από κάποια μορφή κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.
Στο βαθμό που το ζητούμενο ήταν η ανατροπή μιας τυραννίας, ενός ξένου κατακτητή, ενός αυτοκράτορα, μιας δυναστείας, οι επαναστάσεις ήταν επιτυχείς.
Μπορούμε λοιπόν να ισχυριστούμε, ότι η επανάσταση δεν είναι το μέσον με το οποίο είναι πιθανή η ανάδειξη του λαού ως κυρίαρχου, εάν η κοινοβουλευτική δημοκρατία δεν είναι ικανή να εξασφαλίσει την λαϊκή κυριαρχία.
Από τον Αριστοτέλη πληροφορούμαστε, ότι μία πολιτεία κυβερνάται σωστά, όταν ο κυβερνών ή οι κυβερνώντες ασκούν την εξουσία προς το κοινό συμφέρον, ενώ όταν οι κυβερνώντες κυβερνούν για το ατομικό τους συμφέρ0ν, τότε τα πολιτεύματα παίρνουν την μορφή της τυραννίας, της ολιγαρχίας ή της οχλαγωγίας.
Χωρίς να αναλύσουμε περισσότερο την έννοια του κοινού συμφέροντος, μπορούμε να συμπεράνουμε, ότι αυτό που μετατρέπει μία κοινοβουλευτική δημοκρατία σε ολιγαρχία, είναι το γεγονός, ότι οι βουλευτές και το κυβερνών κόμμα, αντί να κυβερνούν προς το κοινό συμφέρον, κυβερνούν για το προσωπικό τους συμφέρον, ή το συμφέρον οικονομικά ισχυρών ατόμων που επηρεάζουν τους κυβερνώντες, ή γενικά για το συμφέρον μιας μειοψηφίας.
Εάν λοιπόν η εκλεγμένη κυβέρνηση μίας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας κυβερνούσε με γνώμονα το κοινό συμφέρον, τότε κάθε προσπάθεια ανατροπής του κοινοβουλευτικού συστήματος θα ήταν άτοπη.
Παρερμηνεύοντας την αριστοτελική έννοια του κοινού συμφέροντος, ως την βούληση της πλειοψηφίας, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα, ότι μία διακυβέρνηση σύμφωνα με την βούληση της πλειοψηφίας και προς αυτό που η πλειοψηφία θεωρεί ως συμφέρον, είναι το ζητούμενο στις μέρες μας.
Αυτό επιτυγχάνεται και από κυβερνήσεις κομμάτων της κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας, τα οποίο απαρέγκλιτα θα υλοποιούν τις σαφείς τους προγραμματικές αρχές και τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις, οι οποίες θα είναι αποτέλεσμα της δημοκρατικής διαβούλευσης των μελών τους και οι κυβερνήσεις των οποίων σε θέματα μείζονος σημασίας ή κατόπιν αίτησης των πολιτών θα διενεργούν δημοψηφίσματα, ώστε να διασφαλίζουν ότι ασκούν την εξουσία σύμφωνα με την βούληση της πλειοψηφίας του κυρίαρχου λαού.
Το κίνημα ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΩΝ θα επιδιώξει να ιδρύσει ένα κόμμα πάνω σε αυτά τα πρότυπα, ένα κόμμα του οποίου οι θέσεις θα προκύψουν κατόπιν διαβούλευσης και ψηφοφορίας των μελών του και οι οποίες θα ισχύουν, όσο θα ταυτίζονται με την πλειοψηφία της βούλησης των μελών του.
